-
__IMAGE_DIV____PRODUCT_NAME____BUNDLE_TEXT____VARIANTS_TEXT____CUSTOMIZATIONS_TEXT__Birim fiyatı: __PACKAGE_PRICE____COUNT__ adet adet__PRICE_NOT__ __PRICE__Sepetten çıkar
Bir işin gerektirdiği çalışma biçimi ile kişinin güçlü yönleri örtüşmediğinde ne olur?
Chris Tidmarsh’ın hikâyesi, bu soruya oldukça farklı bir cevap veriyor: Kendisine uygun bir çalışma ortamı bulamadığında, yalnızca kendi yolunu çizmekle kalmadı; kendisi gibi otizmli bireylerin de güçlü yönlerini kullanabileceği bir iş modeli kurdu.
Chris Tidmarsh, otizmli bir girişimci, çevre alanında eğitim almış bir bilim insanı ve Green Bridge Growers adlı sosyal girişimin kurucu ortağı.
Chris, 2010 yılında Hope College'dan kimya, çevre çalışmaları ve Fransızca alanlarında derecelerle mezun oldu. Çevre ve sürdürülebilirlik uzun zamandır ilgi alanları arasındaydı ve mezuniyetinin ardından çevre araştırmacısı olarak çalışmaya başladı.
Ancak ilk iş deneyimi beklediği gibi ilerlemedi.
Chris kendisini görsel bir öğrenici olarak tanımlıyor. İş yerindeki talimatların çoğunlukla sözlü olarak verilmesi onun için zorlayıcıydı; yazılı iletişim, e-posta ve mesajlar aracılığıyla aktarılan bilgilerle daha iyi çalıştığını ifade ediyor. Sosyal iletişimle ilgili yaşadığı güçlükler sonucunda bu görevinden birkaç ay sonra ayrıldı.
Bu deneyim Chris'in kariyerine dair önemli bir soru sormasına neden oldu:
“Benim güçlü yönlerime uygun bir iş nasıl olabilir?”
Ve ardından daha büyük bir soru geldi:
“Benim gibi otizmli bireylerin güçlü yönlerini kullanabilecekleri işleri nasıl yaratabiliriz?”
Chris, annesi Jan Pilaski ile birlikte 2013 yılında Indiana'da Green Bridge Growers'ı kurdu. Girişimin amacı yalnızca sürdürülebilir yöntemlerle taze gıda üretmek değildi.
Green Bridge Growers, aynı zamanda otizmli genç yetişkinlerin güçlü yönlerinden yararlanan işler yaratmayı hedefleyen bir sosyal girişim olarak tasarlandı.
Chris ve annesi farklı tarım modellerini araştırırken akuaponik tarım sisteminde karar kıldı.
Akuaponik sistemde bitkiler ve balıklar aynı döngünün içerisinde yetiştiriliyor. Balıkların atıkları bitkilerin ihtiyaç duyduğu besinlere dönüşürken, bitkiler de suyu temizleyerek sisteme geri kazandırıyor. Chris'in Autism Speaks için kaleme aldığı yazıda, bu yöntemin geleneksel tarıma kıyasla yaklaşık %90 daha az su kullandığı belirtiliyor.
Böylece sürdürülebilir tarım ile kapsayıcı istihdam aynı girişimde buluştu.
Green Bridge Growers'ın bugün temel yaklaşımı oldukça açık:
Sürdürülebilir gıda üretirken, otizmli genç yetişkinlerin becerilerini kullanabilecekleri eğitim ve istihdam fırsatları yaratmak.
Chris'in anlatımına göre girişim, eğitim ve istihdam programları aracılığıyla 40 otizmli genç ve genç yetişkinin istihdama hazırlanmasına katkı sağladı. Bu rakam Chris'in Autism Speaks'te yayımlanan kendi anlatımında verdiği bilgidir.
Green Bridge Growers ayrıca yerel devlet okulu sistemiyle iş birliği yaparak çiftlikte gerçekleştirilen çeşitli görevler konusunda eğitim programları yürüttü. Amaç, gençlerin yalnızca bir iş deneyimi edinmesi değil, farklı görevlerde kullanabilecekleri beceriler geliştirmesiydi.
Notre Dame Magazine de girişimi, otizm spektrumundaki genç yetişkinlere eğitim ve iş fırsatları sağlayan bir akuaponik tarım işletmesi olarak tanımlıyor.
Chris'in hikâyesindeki en önemli noktalardan biri, “otizmli bireyleri işe yerleştirmek”ten daha fazlasını yapması.
Green Bridge Growers'da işlerin ve görevlerin çalışanların becerileriyle eşleştirilmesine önem veriliyor. Girişimin kendi anlatımında da sosyal misyon, genç yetişkinlerin becerilerinden yararlanan işler yaratmak olarak ifade ediliyor.
Bu yaklaşım, iş hayatında sıkça sorulan soruyu tersine çeviriyor:
“Bu kişi bu işe uyum sağlayabilir mi?”
yerine,
“Bu kişinin güçlü yönlerinden yararlanacak bir işi nasıl tasarlayabiliriz?”
sorusunu soruyor.
Green Bridge Growers zaman içerisinde yalnızca bir istihdam projesi olarak kalmadı. Girişim yerel restoranlara, marketlere, sağlık gıda mağazalarına, çocuk merkezlerine ve çiftçi pazarlarına ürün sağladı. Ayrıca yerel gıda bankasına yıllık olarak binlerce pound ürün ulaştırdığını Chris'in anlatımında belirtiyor.
Yani girişimin sosyal etkisi iki farklı alanda ortaya çıkıyor:
Toprak için: Daha sürdürülebilir bir üretim modeli.
İnsanlar için: Otizmli genç yetişkinlerin çalışma hayatına hazırlanabileceği ve becerilerini kullanabileceği fırsatlar.
Chris'in hikâyesini yalnızca “otizmli bir girişimci başarılı oldu” şeklinde anlatmak eksik kalır.
Çünkü onun hikâyesindeki asıl dönüşüm, kendisinin yaşadığı bir çalışma deneyiminden yola çıkarak iş hayatına farklı bir bakış önermesi.
Chris, geleneksel çalışma ortamında kendisi için uygun olmayan bir iletişim biçimiyle karşılaştı. Bunun sonucunda çalışma hayatından vazgeçmek yerine, güçlü yönlerine daha uygun bir çalışma modeli geliştirdi ve bu modeli başkaları için de bir fırsata dönüştürdü.
Green Bridge Growers'ın ismi de bu yaklaşımı anlatıyor: “Green” sürdürülebilirliği, “Bridge” otizmli bireyler için eğitim ve istihdama açılan yolu, “Growers” ise hem yetiştirdikleri ürünleri hem de geliştirdikleri insanları ifade ediyor.
Chris Tidmarsh'ın hikâyesi bize şunu hatırlatıyor:
Bazen ihtiyacımız olan şey, farklı olan bireyi işe uydurmak değil; farklılıkların da değer görebileceği işleri birlikte tasarlamaktır.